வணக்கம் சென்னை- 1

கடந்த சில வாரங்களாகச் சென்னை வாசம். பெரிய மாற்றம் எதுவும் இல்லை என்றாலும், நுழையும் எல்லாச் சாலைகளிலும் ஒரு தடுப்பு வைத்து ஒத்தையடிப் பாதையாகவோ, அல்லது அம்பு குறிப் போட்டு ஒரு வழிப்பாதையாகவோ மாற்றுவழியில் திருப்பிவிடுகிறார்கள். மெட்ரோ, மேம்பாலம் பழுது என்று ஏதாவது காரணம் இருக்கிறது. கடைசியாக பசுல்லா சாலையில் திருப்பிவிடப்பட்ட போது அங்கிருந்த சங்கீதா ஹோட்டலைக் காணவில்லை. பக்கத்தில் இருக்கும் மரத்துக்குக் கீழே “மெட்ராஸ் காஃபி ஹவுஸ்” என்று சின்னதாக முளைத்திருக்கிறது. 

சென்னை பெங்களூர் நெடுஞ்சாலை முழுவதும், ”கும்பகோணம் காபி” கடை இறைந்து கிடைக்கிறது. யார் முதலில் ஆரம்பித்தார்கள் என்று கண்டுபிடிப்பது கஷ்டம். ஐயங்கார் பேக்கரி, தலப்பாக்கட்டி பிரியாணி, கோவை பழமுதிர் நிலையம் எல்லாம் இந்த வகை தான். 

அலுவலகம் செல்லும் போது பண்பலையில் தினமும் ஒரு முறையாவது கோச்சடையான் -மெதுவாகத்தான்; சைவம் - அழகு பாடல்களைக் கேட்டுவிட முடிகிறது. போக்குவரத்து நெரிசலிலிருந்து தப்பித்தாலும் மஞ்சப்பை ”பாத்து பாத்து” பாடலிருந்து தப்பிப்பது கஷ்டம். 

கொசுக்களை விரட்டும் புதிய LG ஏஸி; ”கேரியர் ஏஸி பொருத்திய ராசி நான் கேரியிங்” என்ற விளம்பரங்களைக் கேட்கும் போது சென்னை அடுத்த கட்டத்துக்கு சென்றுவிட்டதாகத் தோன்றுகிறது. 

திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோயில் புளியோதரையை மந்தாரை இலையில் சுருட்டிக் கொடுக்காமல், ஹோட்டலில் பார்சல் செய்யப் பயன்படும் சின்ன அலுமினியம் ஃபாயில் கன்டெய்னரில் கொடுக்கிறார்கள். கர்பப்பக்ரஹத்தை குளிர்சாதன வசதி செய்திருக்கிறார்கள். வேர்த்துக் கொட்டாத திருமண் அழியாத அர்ச்சகரைப் பார்க்க முடிகிறது. உற்சவர் புறப்பாட்டின் போதும் உற்சவரும் திரும்ப வரும் போதும் சாப்பிட்ட ரத்னா கபே சாம்பாரும் இன்னுமும் மாறமல் அப்டியே இருக்கிறது. 
கூட்டம் சேரும் எல்லா இடங்களிலும், A2B அடையார் ஆனந்த பவன், அல்லது க்ராண்ட் ஸ்வீட்ஸ் கடை ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். க்ரண்ட் ஸ்வீட்ஸ் பெயருக்கு ஏற்றார் போல விலையும் க்ராண்ட். சரவண பவன் காம்போ ஆஃபர் போஸ்டர் அடித்து கிருபானந்த வாரியார் படத்துக்கு போட்டியாக ஒட்டியிருக்கிறார்கள்.





 சனி, ஞாயிறு காலை 6.30 மணிக்கே ராயர் மெஸில் க்யூ நிற்கிறது. சுடச்சுட இட்லியைச் சட்னியில் குளிப்பாட்டிச் சாப்பிடமுடிகிறது. காரச் சட்னியில் இன்னும் அதே காரம் இருக்கிறது. 

போன வாரம் காலை 6 மணிக்கு பனகல் பூங்கா அருகில் ஒரு தீயணைப்பு வண்டியையும் அதை சுற்றிவேடிக்கை பார்க்கும் கூட்டத்தையும் பார்க்க ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஒரு நகைக்கடை மாடியில் சின்ன ஓட்டை வழியாக புகை வந்துக்கொண்டு இருந்தது. தி.நகர் ஜவுளி, நகைக்கடைகள் எல்லாம் அட்டைப்பெட்டி போல கட்டியிருக்கிறார்கள். எதற்கும் ஜன்னல் கிடையாது. எப்போதும் ஏதாவது தள்ளுபடியில் மக்கள் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும் இந்த இடத்தில் தீ விபத்து ஏற்பட்டால் என்ன ஆகும் என்று நினைத்துப் பார்க்கவே பயமாக இருக்கிறது. இந்தக் கடைகள் எல்லாமே ஒரு டைம்பாம் தான். 

சுஜாதா தேசிகன்  june 17, 2014

லஞ்சம் : லஞ்சம் வாங்குவதில் பத்திரப்பதிவு, மின்வாரியம் முன்னிலை: அடுத்தடுத்த இடங்களில் போலீஸ், ஆர்டிஓ அலுவலகம்

லஞ்சம் வாங்குவதில் பத்திரப் பதிவு, மின்வாரியம், போலீஸ், ஆர்டிஓ அதிகாரிகள் முன்னிலை யில் இருப்பதாக லஞ்ச ஒழிப்பு துறை அதிகாரி தெரிவித்தார்.

லஞ்சம் அதிகம் வாங்கப்படும் நாடுகளின் பட்டியலில் இந்தியா 13-வது இடத்தில் உள்ளது. மாநில அளவில் தமிழகம் 17-வது இடத்தில் உள்ளது. லஞ்சம் வாங்குபவர்களை பிடிப்பதற்காக தமிழகத்தில் லஞ்ச ஒழிப்புத் துறை இயக்குநரகம் உள்ளது.

இந்த துறையை சேர்ந்த அதிகாரி ஒருவர் கூறியதாவது:

இந்த ஆண்டு தமிழகம் முழுவதும் இதுவரை 200-க்கும் மேற்பட்டவர்கள் லஞ்ச வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டு சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளனர். தமிழகத்தில் அதிக லஞ்சம் வாங்கப்படும் இடங்களில் பத்திரப்பதிவு துறை முதலிடத்தில் உள்ளது.

இதுகுறித்து தினமும் குறைந்தது 100 புகார்கள் வருகின்றன. ஆனால் லஞ்சம் வாங்கும் அதிகாரிகளை பத்திரப்பதிவு அலுவலகத்தில் மட்டும் எளிதாக பிடிக்க முடிவதில்லை. பத்திரம் எழுதும் எழுத்தர்கள் மூலம் மிக கவனமாக லஞ்சப்பணத்தை கைமாற்றுகிறார்கள்.

அடுத்த இடத்தில் மின்வாரியம் உள்ளது. வீட்டிற்கு இணைப்பு கேட்டு விண்ணப்பிப்பதில் தொடங்கி அனைத்துக்கும் லஞ்சம் கட்டாயம் கொடுக்க வேண்டியி ருக்கிறது. அடுத்தபடியாக ஆர்டிஓ அலுவலகங்கள், போலீஸ் துறை, தாலுகா அலுவலகங்கள் போன்ற இடங்களில் அதிக லஞ்சம் வாங்கப்படுகிறது.

லஞ்சம் அதிகம் கொடுப்பவர் களில் வியாபாரிகள் முதலிடத் தில் உள்ளனர். ஒரு வியாபா ரத்தை தொடங்க மாநகராட்சி, தொழிலாளர் நலத்துறை, வரு மான வரி என பல இடங்களில் உரிமை வாங்க வேண்டும்.

 அவர்கள் அத்தனை இடங்களி லும் லஞ்சம் கொடுத்துதான் காரியத்தை முடிக்கின்றனர். பல இடங்களில் உரிமம் வாங்குதல், பன்முக வரி செலுத்துதல் போன்றவற்றை ஆண்டு தோறும் ஒரு வியாபாரி செய்ய வேண்டி இருப்பதால் அவர்கள் அதிகமான லஞ்சம் கொடுக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. பிரச்னை இல்லாமல் தொழில் செய்ய நினைப்பதால் பெரும்பாலும் அவர்கள் புகார் கொடுப்பதில்லை. 

ஆனால் இரு நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு பருப்பு வியாபாரி துணிச்சலாக புகார் கொடுத்ததால் தொழிலாளர் நலத்துறை அதிகாரி ஒருவரை கைது செய்தோம்

சென்னை வடபழனியில் பருப்பு மொத்த வியாபார கடை நடத்தி வரும் குமார் என்பவரின் கடைக்கு அனுமதி வழங்க தொழிலாளர் நலத் துறையின் உதவி ஆய்வாளர் ரமேஷ் (55) என்பவர் ரூ.10 ஆயிரம் லஞ்சம் வாங்கியபோது கைது செய்து சிறையில் அடைத்தோம். குமார் கொடுத்த தகவலால் இதை செய்ய முடிந்தது. 

பருப்பு வியாபாரி குமாருக்கு இருந்த துணிச்சல் மற்ற வியாபாரிக்கும் இருந்தால் பல லஞ்ச அதிகாரிகள் சிக்குவார்கள்.

உங்களிடம் அரசு அதிகாரிகள் லஞ்சம் கேட்டால் 044-24615989, 24615949, 24615929 ஆகிய எண்களில் தகவல் தெரிவித்தால் நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.

இவ்வாறு லஞ்ச ஒழிப்புத் துறை அதிகாரி கூறினார்.

தி இந்து:திங்கள், நவம்பர் 10, 2014

யாவரும் கேளீர் : Chennai International Film Festival,December 18 and 25,

The organisers of Chennai International Film Festival, which is scheduled to be held in Chennai between December 18 and 25, have called for registrations of delegates who wish to attend the film festival.

The registration process will begin on November 10.

A delegate pass has been priced at Rs. 500.

Those who are students or members of a film society/union can obtain the passes at a reduced price of Rs. 300 by providing a valid identity card and a passport-sized photograph.

For further enquiry, please contact: 044- 28212652 or V. Srinivasan (9176020191).

Chennai Chellangal : A.K. Chettiar :Round the world with a camera

(Picture: AK Chettiyar)

It’s not the best of photographs that I use with today’s column, but it is a rare photograph and a unique one that has survived so long.

 It is of A.K. Chettiar (AKC) and his movie camera. 

Together they had travelled around the world in the 1930s, earning for AKC the sobriquet “Ulagam Sutriya Thamizhan” (The Tamil who went around the world).

The picture had been sent by AKC to E.R. Govindan, a fellow journalist, and a good friend of his, in January 1939. Govindan was at the time with the Sunday Times (Madras) and in August that year founded Free India Weekly, a title still with Govindan’s son G. Rangarajan who sent me this picture.

Of both AKC and Free India Weekly I have written in the past — about AKC in Miscellany, July 26, 2004 and about the weekly in Miscellany, May 28, 2007. 

But while of the weekly’s story I had written much, of AKC I had only concentrated on his best known contribution (at the time, but now virtually forgotten), a full-length documentary on Mahatma Gandhi for which he collected material during his journey around the world.

 A few additional words about him would, therefore, not be out of place.

AK Chettiar Signature

He was a well-known Tamil writer in his day, writing in a language appreciated by the purists yet one with which the educated lay reader was comfortable.

 It was in this easy-to-grasp language that he pioneered travel writing in Tamil and found such books selling well. 

The most popular of these books was A Tamil Wanderer in the World, much of which dealt with interviews with well-known people around the world who had interacted with Gandhi.

AKC was also known as the Publisher-Editor of Kumari Malar, the quality of whose Tamil was highly thought of. 

The magazine also benefited from AKC’s research into the work of Subramania Bharati and the considerable unknown work of the poet he unearthed and brought to light in this monthly journal.

The much-travelled journalist was from the small village, Kottaiyur, in Chettinad. A happy coincidence is that two other Nattukottai Chettiars connected with spreading knowledge came from the same village.

 One was Roja Muthiah Chettiar, who founded what is now the Roja Muthiah Research Library in Taramani, the other was Rm. Alagappa Chettiar who founded the institutions that became the nucleus of Alagappa University in Karaikudi and had much to do with the establishment of the A.C. College of Technology in Madras, the Central Electro-chemical Research Institute in Karaikudi and the Ramanujan Institute of Mathematics in Madras.

In another curious coincidence, Kottaiyur is neighboured by Pallathur and Pallathur is neighboured by Kanadukathan and from the first of the latter two villages was A.M.M. Murugappa Chettiar and from the second M. Subbiah Chettiar who together were the first two Chettiars (possibly the first two South Indians) to go around the world.

 Their journey in 1930-31 was centred on the International Chambers of Commerce Convention in Washington, D.C. At a dinner hosted by President and Mrs. Hoover for all the delegates, the Hoovers circulated round the tables.

 When Mrs. Hoover stopped at their table, where theirs were the only two ‘foreign’ faces and in pidgin asked, “You English speak?”, the table burst into laughter and one of the Americans said, “Better than us and you, Mrs. President.” 

Then ensued a brief conversation during which she wanted to know whether they had studied outside India and was told that both had only studied up to high school, one in India and the other in Ceylon.

 A.K. Chettiar who had done a cinematographer’s course in New York spoke English as well as them, but always preferred Tamil.

H :Madras miscellany : S Muthiah :10 Nov 2014

French occupation of Madras

Picture: Robert Clive

A French student I met the other day wanted to know whether I could tell him something about the French occupation of Madras in the first half of the 18th Century. 

That’s a long, long story which I’ll get to telling in this column in bits and pieces in the days ahead. 

But suffice it to say for now that the first of the Anglo-French conflicts in the Carnatic ended 265 years ago tomorrow with the English occupying San Thomé for the first time, taking it over from the French.

That conflict had begun with Adm. Mahé de la Bourdonnais capturing Madras on September 10, 1746 and agreeing to return it for ransom. Dupleix repudiated the agreement on October 30 but had to return the town to the English under the Treaty of Aix-la-Chappelle signed by the English and the French in Europe on October 7, 1748.

 The rendition of the town to the English, however, was only on August 21, 1749. It’s a long, long complicated story that needs telling in parts, but while going through it to tell my French visitor the highlights, I came across the order making Robert Clive the Writer a soldier.

Before Fort St. George surrendered, many of its 300-strong garrison (100 of them incapacitated) and several civilians had fled to Fort St. David, Cuddalore, and there they had performed, under the leadership of the newly arrived commandant, Major Stringer Lawrence, much better than at Fort St. George.

 They beat off three French attacks successfully and held what was effectively the only English bolt-hole on the Coromandel. One of those civilians was Robert Clive. The Fort St. David Council in March1747 advised London: “Mr. Robert Clive, Writer in the Service, being of a Martial Disposition and having acted as Volunteer in our late Engagements,

 We have Granted him an Ensign’s commission upon his Application for the same.” Well thought of by his mentor, Lawrence, Clive was made Quartermaster in January 1749. A month later, however, he seemed to be in trouble.

The irascible, abusive chaplain of the fort, the Rev. Francis Fordyce, complained to the Council that Clive had physically attacked him. Clive deposed that Fordyce had publicly called him “a Scoundrel and a Coward”, had “shook his cane over him” in public, and threatened “to break every Bone in his Skin.”

 These “repeated abuses so irritated him that he could not forebear… to reproach him for his Behaviour… (and) thereupon struck him two three times with his Cane, which Mr. Fordyce returned, and then clos’d in with him, (till they were) parted…”

When Fordyce disputed the Council’s right to decide on the matter, he was dismissed for insubordination. 

The Council then wrote to London, “It is not to be doubted that Mr. Fordyce will set forth his story to your Honours, and least the same should be to Mr. Clive’s Prejudice, We think it not improper to assure You that he is Generally Esteem’d a very quiet Person, and no ways guilty of Disturbances.” 

No doubt too London looked on Clive with favour — thus enabling him to head for Arcot and fame.

H :Madras miscellany : S Muthiah :10 Nov 2014

டூ வீலர் டாக்ஸி :டூ வீலர் டாக்ஸி10 ரூபாய்!

நகரத்தில், ரெண்டு கிலோ மீட்டர் தூரம் அவசரமா போகணும்னா, பஸ்ஸுக்கு காத்திருக்க பொறுமை வேணும். ஒரு ஆட்டோவைப் பிடிச்சுப் போகலாம்னா, '50 கொடு 60 கொடுங்கிறாங்க. மனசு வராது. அந்த நேரத்துல, மோட்டார் சைக்கிளில் ஒருவர் வந்து,10 ரூபாய் கொடுங்க, நான் டிராப் பண்றேன்' என்றால் எப்படி இருக்கும்? இதுதாங்க, 'டூ வீலர் டாக்ஸி' கான்செப்ட்.

சீனாவின், முக்கியமான நகரங்களில் இந்த டூ வீலர் டாக்ஸி மிகவும் பிரபலம். அங்கு, 5 கிலோ மீட்டர் தூரம் வரை 50 ரூபாய். டாக்ஸி, ஆட்டோவைவிட ரொம்பக் குறைவு என்பதால், சீனாவில் ஹிட் ஆனதும் பிரேசில், அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, கம்போடியா, கேமரூன், இந்தோனேஷியா, நைஜீரியா, தாய்லாந்து, வியட்நாம் போன்ற நாடுகளிலும் டூ வீலர் டாக்ஸி ஜோரா செயல்படுது. அங்கே, ஆட்டோவுக்கு ஸ்டாண்டுகள் இருப்பது போல பைக் டாக்ஸிக்கும் ஸ்டாண்டுகள் உண்டு.

இந்தியாவில்...

நம் நாட்டில், முதலில் ஆரம்பமானது கோவாவில். இங்கு, பல வருடங்களாக டூ வீலர்கள் வாடகைக்குக் கிடைக்கின்றன. டூ வீலர் டாக்ஸி டிரைவர்களை 'பைலட்' என்கிறார்கள். மஞ்சள் கலரில் இருக்கும் இந்த மோட்டார் சைக்கிள் டாக்ஸியில் பயணிக்க, மினிமம் 10 ரூபாய் செலுத்த வேண்டும். 2 கிலோ மீட்டருக்கு மேல், 1 கிலோ மீட்டருக்கு 4 ரூபாய். இதில், டூரிஸம் பேகேஜும் இருக்கு. அதிலேயே கோவா நகரத்தைச் சுற்றிவிடலாம்.

அடுத்து, டூ வீலர் டாக்ஸி கேரளாவில் அறிமுகமானது.  'டாப் கியர் ரெண்ட்-ஏ-பைக்'  (Top Gear Rent-A-Bike) என்ற பெயரில், ஒரு நிறுவனம் அறிமுகப்படுத்தியது. இங்கு, கிலோ மீட்டருக்கு 4 ரூபாய். டிரைவரோடு சேர்ந்து, இந்த டூ வீலர் டாக்ஸியில் பயணம் செய்பவருக்கு, 1 லட்சம் ரூபாய் இன்சூரன்ஸ் வசதியும் உண்டு. டூ வீலர் டாக்ஸி டிரைவர்களுக்கு என்று தனி யூனிஃபார்ம்.

'போக்குவரத்து நெரிசலால் டாக்ஸி, ஆட்டோவில் சென்றாலும் நேரம் வீணாகும். டிராஃபிக்கில் சிக்கினாலும் இந்த டூ வீலர் டாக்ஸியில், குறுகிய 'கேப்'பில் புகுந்து புகுந்து சென்று, சீக்கிரமாகவே இடத்தை அடையமுடிகிறது. அதோடு, பணமும் மிச்சம்' என்கிறார்கள், இதில் பயணம்செய்த வாடிக்கையாளர்கள்.

விகடன் என்.மல்லிகார்ஜுனா : 08-11-2014 02:55:39 PM

Gopalapuram :Soon, a jog at integrated sports facility

City’s 1st such complex, which will cater to all age groups, will be at Gopalapuram

After its proposal for mini-stadiums in 10 areas in the city, Chennai Corporation will now develop an integrated sports facility in Gopalapuram.

It is meant to serve all age groups, and will be developed in the area where a playground already exists, officials said. The civic body has finalised the design for the facility and design work on four more playgrounds is underway. 

The consultants were selected by conducting a competition among architects to redevelop playgrounds.

“The civic body has selected a design that caters to all age groups,” said an official. Every aspect of the integrated playfield will be developed based on residents’ demands. The new design is expected to attract a large number of homemakers, senior citizens, persons with disability, police personnel, and children.

“The existing playground has been used mainly by school children and college students. Other residents are denied access because of the inadequate design elements pertaining to safety, convenience, and utility,” said an official.

The soil test for the facility, estimated to cost Rs. 2.5 crore, was carried out on Friday. The design in a 2-acre area includes a football-cum-cricket field, a skating rink, a walking pathway, separate track for jogging, parking space for 20 cars and courts for squash, tennis, basketball and volleyball.

Chennai Corporation officials said they have conducted interviews with residents of the locality to design new elements to cater to different age groups.

H 9 Nov 2014